صدای ستاره

این آخرین آپ منه .اومدم بنویسم تو این مدت دوستای خوبی پیدا کردم که واقعا ممنونم از همشون . از همشون یه عالمه چیزای خوب یاد گرفتم .

تو این چند وقت با یکی آشنا شدم که قسم می خورم بهترین دوست من بوده دوستی که خیلی چیزا به من یاد داد ، ممنونم ازت دوست گلم .به معنای واقعی یه فرشته بود . از این که باهاش أشنا شدم واقعا خوشحالم ولی خوب همیشه سرنوشت اونجوری که می خوای پیش نمی ره و منم از این دوست خوبم خداحافظی کردم .هرچند هنوز خاطراتش ،حرفاش واسم زنده است . به من میگفت این دنیا ارزش ناراحتی نداره . این ۲ روز گردون می گذره . ارزش دروغ گفتن ،ارزش مال و ثروت رو هم نداره . می خوام اینجا یه بار دیگه ازش بخوام که منو ببخشه . می خوام بهش بگم : عزیز تو خیلی مهربونی امیدوارم به اون چیزی که می خوای برسی . موفق باشی دوست گلم . خداحافظ.

از دوستای خوبم امیر و مریم جون هم خیلی چیزا یاد گرفتم، یاد گرفتم که باید عاشق باشی و زندگی کنی . حتما نباید عاشق کسی باشی ، نه ، می تونم عاشق برگ سبز درختی باشم که قطرات بارون از روش سر می خوره . زندگی با عشق دیگه اجبار نیست بلکه تمام دقایقش لذته . می خوام از اینجا به امیر و مریم بگم خیلی دوستون دارم و امیدوارم همیشه عاشق بمونین . خوشبخت بشین دوستای خوبم .

از نسیم خوبم که یاد گرفتم در مقابل بدی دیگران نباید بدی کنی ، با کوچکترین ابراز علاقه و محبت و از خود گذشتگی می شه خیلی هارو متوجه کارایه بدشون کرد . ولی اونقدر لیاقت نداشتم که با نسیم گل بیشتر آشنا بشم ولی آرزو می کنم در کنار علی آقا به اون عشق واقعی برسی و خوشبخت بشی .

یه بار دیگه از همتون تشکر می کنم که تو این مدت تحملم کردین با حضور سبزتون خوشحالم کردین . خیلی دوستتون دارم و دلم برای همتون تنگ می شه .

این هم یادمون باشه :

هرروز وقتی زندگی را از سر خط می نویسیم باید گوشه چشمی به انتهای خط داشته باشیم تا کج ننویسیم ...

                             خدانـــــگهدار...

  می توان عاشق بود

  زیر یک سقف گلـــــــــی

 در اتاقی کوچک ، و سر سفره ای

 رنگین از شوق

  با سر انگشت خیال ، پونه از باغچه رویا چید

 می توان عاشق بود

 مـــــــی توان                       چهره ی خوشبختی را

  در نگاهی که پر از خواستن است                     پیدا کرد

  مــــــــــی توان اما             پیش از آن باید باور کرد

            عــــــــــشق یعنی :

  ((من )) بی تو در غربت خود خواهم مرد

        عـــــــــــــــشق یعنی :

 (( تو )) بی من از خویش جدا خواهی ماند

  می توان عاشــــــق بود           می توان عاشـــــــق ماند         می توان عاشــــــــق مرد

                     می توان آری !             امـــــــا ...

   شرط عاشق ماندن              شرط عاشق بودن                    شرط عاشق مردن !!

  زیستن با ضربان دل (( او ))             

                   و گریز از قفس بسته ی پندار (( من )) است .

    عــــــــــشق یعنی :

         ((من )) بی تو در غربت خود خواهم مرد

                عـــــــــــــــشق یعنی :

      (( تو )) بی من از خویش جدا خواهی ماند 

اول از همه برايت آرزومندم كه عاشق شوي ،واگر هستي ، كسي هم به تو عشق بورزد ، و اگر اينگونه نيست ، تنهايي ات كوتاه باشد ، و پس از تنهايي ات ، نفرت از كسي نيابي .

آرزومندم كه اينگونه پيش نيايد ، اما اگر پيش آمد ، بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي كني .

برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي ، از جمله دوستان بد و ناپايدار، برخي نادوست ، و برخي دوستدار كه دستكم يكي بي ترديد مورد اعتمادت باشد . و چون زندگي بدين گونه است ، برايت آرزو مندم كه دشمن نيز داشته باشي ، نه كم نه زياد ، درست به اندازه ، تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قرار دهد ، كه دستكم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد ، تا كه زياده به خودت غره نشوي . ونيز آرزومندم مفيد فايده باشي نه خيلي غير ضروري ، تا در لحظات سخت وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است همين مفيد بودن كافي باشد تا تورا سر پا نگه دارد .

همچنين برايت آرزومندم ، صبور باشي نه با كساني كه اشتباهات كوچك مي كنند چون اين كار ساده اي است ، بلكه با كساني كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير مي كنند و با كاربرد درست صبوري ات براي ديگران نمونه شوي .

و اميدوارم اگر جوان هستي خيلي به تعجيل ، رسيده نشوي و اگر رسيده اي ، به جوان نمايي اصرار نورزي و اگر پيري ، تسليم نااميدي نشوي چرا كه هر سني خوشي و ناخوشي خودش را دارد و لازم است بگذاريم در ما جريان يابند.

اميدوارم سگي را نوازش كني ، به پرنده اي دانه بدهي ، و به آواز آن گوش كني وقتي آواي سحرگاهي اش را سر مي دهد . چرا كه به اين طريق احساس زيبايي خواهي يافت ،‌به رايگان .

اميدوارم كه دانه اي هم بر خاك بيفشاني هرچند خرد بوده باشد و با روئيدنش همراه شوي تا دريابي چقدر زندگي در يك درخت وجود دارد .

بعلاوه آرزومندم پول داشته باشي زيرا در عمل به آن نيازمندي

و براي اينكه سالي يكبار پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي :

"اين مال من است " ققط براي اينكه روشن كني كدامتان ارباب ديگري است !

و در پايان اگر مرد باشي ، آرزوندم كه زن خوبي داشته باشي و اگر زني ، شوهر خوبي داشته باشي كه اگر فردا خسته باشيد، يا پس فردا شادمان ، باز هم از عشق حرف برانيد تا از نو بي اغازيد .

  رازیقیها را بگیر و آنها را از پرده ی چشمانت بیاویز . می خواهم پرستوهای عشق در خوابمان لانه کنند . خواب نوشین نسترنهایت را به ستاره ها ببخش و بگذار سحر از پنجره سرک بکشد . از سحرماه با سپیده مگو تا ذهن روزهایمان از افسون تهی باشد . اگر خواستی ، گونه هایت را نیز با رازقیها بپوشان . ولی چشمانت را به من بسپار . می خواهم امشب به خواب شکوفه های گیلاس بیایم . قول بده سپیده که سر زد ، شکوفه ها را بیدار می کنی شايد التماسم را از نگاهشان بخواني . خيالم را آهسته نفس بكش ، مبادا تمام شود ، مي خواهم تمام زندگي ام را در لحظه هايت بگذرانم ...

مرا با صداي ساعت تكرار كن .

   به تنهایی من سری بزن . بگذار دستهایم دوباره لطافت گلهایت را احساس کنند. 

  نگاهت را به چشمانم بباران و نسیم خنده هایت را به احساس ترک خورده ام هدیه

  کن .

  بگذار باور کنم در آسمانت هنوز جایی برای ستاره ی خاموشم هست !!

   کنارم بمان و مرا از غربت سردم رها کن .

  من هنوز نگاهت را در آیینه تکرار می کنم .

  من هرروز از تو برای گلدانهای شب بو سخن می گویم .

   تمام شبهایم پر از خوابهای توست .

   بیا و چشمهای خسته ام را به رنگین کمان گره بزن .

    بیا و رویاهای مرا رنگ بزن تا دوباره آسمان را حس کنم .

 صدای قلبم را در تیک تیک ثانیه ها حس می کنم و گذران عمرم را در جشنهای تولدی که برایم می گیرند .

 نگاهم مات و مبهوت به آینده است . من این تاریکیها را دوست ندارم .

 دلم برای لحظات کودکی ام تنگ شده .

 برای لحظاتی که دوست داشتم و دوست داشتنی بودم .

 لحظاتی که سرتاسر وجودم پر از روشنایی بود ...

  زندگی زیباست ،

                زندگی را دوست دارم

            گرچه می دانم که در این زندگانی ،

                                                  شادمانی نیست

  گرچه می دانم ، سراسر رنج و ناکامی است

              زندگی را دوست دارم ،

                                                زندگی زیباست

  چون ـ تو ـ در آغوش گرم زندگانی

                                         زندگی داری ،

                 زندگی زیباست ،

                                        زندگی را دوست دارم

                                                 به تماشا سوگند

                                                 و به آغاز كلام

                                                و به پرواز كبوتر از ذهن

                                                واژه اي در قفس است .

                                                حرفهايم

                                               مثل يك تكه چمن

                                               روشن بود

                                              من به آنان گفتم

                                              آفتابي لب درگاه شماست

                                              كه اگر در بگشاييد

                                              به رفتار شما مي تابد

                                              و به آنان گفتم

                                             سنگ ; آرايش كوهستان نيست

                                              همچناني كه فلز

                                              زيوري نيست به اندام كلنگ

                                              در كف دست زمين

                                               گوهر ناپيدايي است

                                              كه رسولان همه از تابش آن

                                              خيره شدند

                                              پي گوهر باشيد

                                              و من آنان را

                                              به صداي قدم پيك بشارت دادم

                                              و به نزديكي روز

                                               و به افزايش رنگ

                                               به طنين گل سرخ

                                               پشت پرچين سخن هاي درشت

                                                و به آنان گفتم

                                               هركه در حافظه

                                               چو بيند باغي

                                                صورتش در وزش بيشه

                                                شور ابدي خواهد يافت

                                              هر كه با مرغ هوا دوست شود

                                               خوابش آرام ترين خواب جهان

                                                                                  خواهد بود .  

              سيب من سلام

                     سيب را پوست مي كنند ...

                            نصف مي كنند

                                گاز مي زنند

                                   يك نفر نگفت ...

                                               ((سيب

                                                    من ، سلام ))

        كجاي اين جنگل شب  پنهون ميشي خورشيدكم

         پشت كدوم سد سكوت پر مي كشي چكاوكم

          چرا به من شك ميكني من كه منم براي تو

          لبريزم از عشق تو و سرشارم از هواي تو

           دست كدوم غزل بدم نبض دل عاشقمو

         پشت كدوم بهانه باز پنهون كنم هق هقمو

        گريه نمي كنم نرو ، آه نمي كشم بشين

        حرف نمي زنم بمون ، بغض نمي كنم ببين

        سفر نكن خورشيدكم ، ترك نكن منو ، نرو

        نبودنت مرگ منه ، راهيه اين سفر نشو

        نذار كه عشق منو تو اينجا به آخر برسه

        بري تو با مرگ من از رفتن تو سر برسه

       نوازشم كن و ببين ، عشق مي ريزه از صدام

       صدام كن و ببين كه باز ، غنچه ميدن ترانه هام

         اگرچه من به چشم تو كمم ولي ،

        آتش فشان عشقمو ، درياي پر تلاطمم